Spódniczka Gwiazdeczki

Dzikość jest ! Jesteśmy dzicy ! Chyba powinniśmy zamieszkać w jakiejś puszczy, a mąż powinien zostać leśnikiem.... Tym bardziej zaskakuje fakt, że mieszkamy obecnie w stolicy, no cóż jakoś sobie trzeba radzić.... :)

Mieszkamy po tej bardziej "dzikiej" stronie Warszawy, śmieję się nieraz w rozmowach z rodziną, że w Warszawie nie byłam od bardzo dawna..... I taka jest prawda, Wisły nie przekraczamy, bez poważnego powodu, i wcale nie jest to naszą zasadą bezwzględną, po prostu tak wychodzi... Po "naszej" stronie Warszawy, mamy wszystko czego nam trzeba :) Bardzo często chodzimy nad Wisłę, i stąd spoglądamy na pokryty betonem i asfaltem drugi brzeg. Tak, tu jest zdecydowanie przyjemniej. Lubię Warszawę, naprawdę - dobrze się tu czuję, ale w sercu mam DZIKOŚĆ ! i mąż też, i w dziecku też szczepimy ! Zatem marzeniem jest - by kiedyś zamieszkać jednak pośród drzew ... w lesie, czy przy łące, obojętne, byle by było zielono, a z łóżka wyciągał nas świergot ptaków, i może jeszcze... szczekający pies :) Tak to jest prawdziwa DZIKOŚĆ SERCA !

Zatem pośród tej naszej małej dzikości, Mania prezentuje ostatni mój mały wyczyn. Spódniczka Gwiazdeczki :) Spódnica z dzianiny dresowej, z koła. Pas szeroki, z gumą w środku. Spódnica nie wykończona... wcale nie specjalnie pozostawiłam taki efekt... a teraz mi się podoba. Po prostu od dłuższego czasu miałam problemy z maszynerią, szlag mnie trafiał, i rzuciłam to... dół został surowy i w sumie jest nieźle, pasuje do czapki :)

Oczywiście nie obyło się bez małych komplikacji podczas wykroju ;) Już piszę... spódnicę z koła kroiłam z "rogu" tkaniny, złożonej na cztery części. Obwód w pasie Mani, podzieliłam na cztery, i tak też zaznaczyłam na wykroju. Po rozłożeniu, wykrojonej spódnicy okazało się, że pas jest zdecydowanie za duży ! Nie wiem jak ja to zrobiłam, musiałam się pomylić w obliczeniach..... ech.... zmienić się tego już nie dało. Zatem lampeczka nad głową zapłonęła.... i zrobiłam zakładki. Wiecie, nie ma tego złego...... spódniczka z zakładkami jest ciekawsza, bez nich byłaby taka "pusta"... może nawet nudna, a tak, coś się dzieje na tkaninie :) Żałuję tylko, że nie zrobiłam kontrafałdy, zamiast zwykłych zakładek, ale cóż, wykorzystam ten pomysł przy najbliższym projekcie. A już mam zamówienie na takową spódniczkę od pewnej ślicznej dziewczynki :) Dostanie ją z Dniem Dziecka :)

 

 I jak Wam się podoba moja pierwsza spódnica z koła ?  Nazwałam ją spódniczką gwiazdeczki, ponieważ moja mała gwiazdeczka tańczy gdzie może, wystarczy, że usłyszy jakiś rytm.... spódnica z koła miała się pięknie prezentować podczas tańca :) Się okaże :)
Pozdrawiamy Was wszystkich ! tych dzikich i tych którym dzikość w sercu dopiero kiełkuje !

czapka z dresówki - ręcznie malowana

***
Nie jest dobrze, gdy ciepło na dworze, a dziecko chore z wysoką gorączką do domu uwiązane... Taki okres osłabionej odporności przechodzimy teraz :( I każda infekcja się czepia małej Mani. Na okrągło rosół, lipa z sokiem malinowym i imbirem, i wszystko gładkie co można połknąć bez gryzienia.... O matko i córko DOSYĆ MAM ! Wytrwałości dodaje mi myśl, że przecież Mania ma się dużo gorzej... także tulę ją i ściskam ile tylko się daje - dodając otuchy powtarzam, że jutro będzie na pewno lepiej.

Do tego wpisu, siadam chyba po raz czwarty, Mania domaga się uwagi i co chwilę muszę przerywać, a wtedy gubię wątek i wiecie... Jakoś się nic nie klei, także o wyrozumiałość proszę, czytajcie i mocno nie krytykujcie stylu - czapki możecie ;)
***

Wspominając niedawne wypady nad Wisłę, chciałam Wam pokazać moje ostatnie poczynania z dresówką. Wszystkie czapki w szafie Maniuli wydawały mi się nieodpowiednie na pogodę, albo za grube, albo za cienkie... albo za luźne, albo już za małe ;) Zatem wzięłam sprawy w swoje ręce :

Przedstawiam Wam czapkę nr1 :) Wykonana z dzianiny dresowej, bez rysunku. Prosta, w kolorze melanżu, w zestawie z apaszką dwustronną, również z tejże dzianiny, zrobionej według wzoru dwustronnych śliniaków, rzecz jasna bez tkaniny wodoodpornej wewnątrz. Apaszka zapinana na rzep, długości 6 cm - możliwość regulowania.

Czapka nr2 - "wiosenne trelele" :). Materiał jak wyżej. Wzór ręcznie malowany, farbami do malowania na tkaninach, nie spiera się, trwały (pierzemy w temp 40 st.).

Czapka nr 3 - "gwiazdeczka" :). Wszystko jak wyżej, tylko wzór się zmienił. Jako, że Maniuli wystarczy kawałek podestu i już zaczyna tańczyć i śpiewać, stąd też pomysł na "gwiazdeczkę".

Najlepsza modelka Gałganka :) Podczas sesji wiele z siebie daje :)

Wycieczka po lesie - udana - głowa przewietrzona, myśli zebrane, latawce wydmuchane, żuki i mrówki przegonione, dzięcioły pozdrowione.
Ściskamy Was mocno !

a może na zakupy ?

Kto rano wstaje ... ten idzie po zakupy :)

Maj miał się zacząć inaczej.... takie miałam plany... Jednak miłość do dzianiny dresowej wcale nie słabnie, i coraz to nowe pomysły wcielam w życie. Obiecuję niebawem wrócić do lalek i innych gałgankowych Utulaków. 

Zdecydowanie jestem zwolennikiem toreb wielorazowych, nie znoszę plastikowych reklamówek, które systematycznie zaśmiecają lasy, łąki i inne piękne przestrzenie, również miejskie. Błąkają się bezpańsko po chodnikach popychane przez wiatr. Szukają celu, gdy tymczasem ich cel już przeminął... A one niestrudzenie przez dziesiątki lat leżą i patrzą jak ten świat przemija, a z biegiem czasu jest ich tylko coraz więcej :( Staram się znaleźć im jakieś nowe przeznaczenie, na nowo wykorzystać, ale materiał z którego są zrobione jest bardzo toporny.
Tymczasem poczyniłam ostatnio takie oto cuda.... Wymyśliłam i zrealizowałam, a efekt.... no cóż oceńcie sami :)

Tak, wiem... wydawać by się mogło, że dresówka nie nadaje się na torby... ale wiecie, dla chcącego nic trudnego. Torby "wyposażyłam" w podszewki z mocnego, nie rozciągliwego materiału, co mocno trzyma całość. Długie ramiączka również wzmocniłam tymże materiałem, i wiecie - to był bardzo dobry pomysł - bo dzięki temu są mięciutkie, i nie wpijają się, gdy torba jest nieco obciążona.

Monotonię dresówki przełamałam kwiecistym materiałem jaki ostatnio zdobyłam w sklepie z tkaninami. Zrobiłam z niego małą kieszeń na drobiazgi. W środku również kieszeń, na klucze, telefon czy portfel....
Model drugi, dla lubiących jednolitość ;)

To tyle w temacie zakupowym, na tą chwilę. Piszcie co sądzicie, teraz myślę nad torbą z dresówki z usztywnieniem :D

Maniulowe tipi

***

Z ostatnim dniem miesiąca zauważyłam, że kwiecień owego roku dresówką wypleciony pozostał... Nawet lalki żadnej nie zrobiłam ! Tylko ciągle ta dresówka... czas to zmienić - tym bardziej, że idzie lato :)

Zatem przełamując monotonię miesiąca...

***

Zbierałam się do tego naprawdę długo... I ciągle czasu brakło, a odkąd zrobiło się ciepło, czasu braknie podwójnie... Przecież trzeba wyjść na spacer, przewietrzyć myśli, może nawet nowe pomysły wpadną do głowy... może w piaskownicy... albo na ślizgawce... a może w ZOO, lub nad brzegiem Wisły, na ulubionym piaskowym placu zabaw.... Tylko... że, spacery 2 godzinne (zazwyczaj do tej pory) ustępują miejsca tym 5 godzinnym... zupełnie nie wiem kiedy ten czas tak mija :O Tak się dobrze bawię na tym placu ;) robiąc babki i fikołki z moim małym urwisem ;) Piękny wiosenny dzień, a ja przełożyłam spacer z dzieciem na popołudnie... no tak przełożyłam, jakbym wyszła jak zwykle, wszystko byłoby jak zwykle - zapewne... Zatem trudno! okrutna matka ze mnie, wyjdziemy tylko popołudniu, po drzemce i obiedzie... I myślę, że też będzie fajnie, a może Maniula szybciej zaśnie wieczorem.... ;) I starczy mi sił jeszcze, by dokończyć - zaczętą jakieś 2 tygodnie temu spódniczkę. Chciałam uszyć tipi, ale w sumie do tej pory nie wiedziałam że potrafię. Mania bardzo lubi się chować - ma jedno ulubione miejsce w domu, jest nim moja szafa, znosi tam wszystkie misie i inne zabawki, przymyka drzwi i siedzi (nie mam pojęcia w co ona tam się bawi). Na początku rozstawiliśmy jej namiot w pokoju, taki zwykły 2 osobowy... ale wiecie co? za dużo miejsca zajmował... i nieładnie wyglądał, a w całym pokoju zrobił się taki chaos, że za nic w świecie nie potrafiłam nad tym zapanować. Zatem doczekało się dziecko. Matka z nerwami stalowymi, składa wieczorem namiot, z przyrzeczeniem wykrojenia i uszycia następnego dnia tego obiecanego tipi..... Nie jest ono dopieszczone, przyznam się, że robiłam to zupełnie "na szybko", chciałam jeszcze wyjść i przewietrzyć myśli i głowę M :) Zatem to nie koniec, ale efektem mogę się podzielić, bo mimo wszystko jestem zadowolona. I Mania jest zadowolona, siedzi tam ciągle, znosi swoje najulubieńsze klamoty, układa poduszki, kładzie się razem z misiem ubranym w jej piżamkę i czyta mu książeczkę... A jako, że Mania zna jeszcze mało słów dorosłych, to czytanie jest naprawdę interesujące. Lubię słuchać jak czyta ;)

Tipi uszyłam z poszewek na kołdry zdobytych w ciucholandzie przez moją ukochaną mamę za 1 zł :) Dzięki MAMO ! Zużyłam na nie 2 poszwy, jedną błękitną, a drugą jak widać - myszkową :D
Mąż zakupił kijki do grabi, tudzież jakiejś łopaty :\ 4 sztuki  ( 6 zł/sztuka), wywiercił dziury - na sznurówkę (jakaś jedna - bez pary - fioletowa ciągle mi się przewijała przez ręce - dobrze, że nie wyrzucam takich rzeczy ;) - żeby nam się tipi nie rozjeżdżało :)
Więc nasze tipi kosztowało 26 zł :D A w necie, możecie sobie sprawdzić ile się za taką przyjemność płaci ;)

No wiem, wiem, wykonanie pozostawia wiele do życzenia... ale wiecie przecież że krawcową nie jestem, a do perfekcjonizmu dochodzę ucząc się na błędach, a lubię rzeczy ładnie i dobrze zrobione, dlatego też śmiało mogę powiedzieć, że może i pierwsze to tipi jest, ale na pewno nie ostatnie ;)

Na koniec Mania "śpiąca" z misiem w tipi, po przeczytaniu bajki ;)

Miłych wiosennych spacerów !

dwustronne śliniaki

Wczorajszy dzień pozwolił cieszyć się w pełni wiosną. Długi spacer z Manią, i wycieczka do ZOO zmęczyły moje dziecię. Przez ostatni rok w ZOO jesteśmy stałym bywalcem... mam karnet na wejścia ;) Co by lekko się zasnęło, na koniec plac zabaw - zjeżdżalnia to jeden z ulubionych gadżetów. Piękny wiosenny dzień, zupełnie inny niż ten dzisiejszy... A teraz chcę Wam pokazać śliniaki mojego pomysłu. Muszę przyznać, że wykonałam je już na kiermasz wiosenny, ale dopiero teraz doczekały się swojego posta na bogu. Już mam dosyć "misiowych" wzorów, i półokrągłych śliniaków, dostępnych w każdym sklepie. Małe dziecko się ślini i brudzi - tak to już jest - nie ma co hamować kreatywności ;)  Mania jadła sama od początku, gdy tyko zaczęła ogarniać, że jest to w jej mocy :) ja jej kibicowałam... teraz daje radę z obiadem. Mało mnie interesowało, że się wybrudziła, czy zalała zupą, piciem etc. Po prostu po skończonym posiłku ją przebierałam. I chociaż wtedy nie wystarczały takie śliniaki, to w czasie gdy rosły zęby, jak najbardziej, a zęby mogą rosnąć dłuuuugo......więc powstał projekt, wykonanie możecie komentować :)

No tak ciągle ta dresówka... monotematyczna jestem, ale tutaj zestawiłam ją z tkaniną bawełnianą w grochy. Do śliniaka dodałam rzep długości 6 cm - znacznie ułatwia zapinanie i regulowanie :)
Opcja dwustronna ;) W środku wkład nieprzepuszczany. Wygodne na co dzień.

***

A teraz powiem Wam, że zdecydowałam się zasilić konto facebook swoją stroną - funpage ;)

zapraszam i tu :
Gałganek - FB

***

metki przyszły :)

 Chciałam się z Wami podzielić moim malutkim sukcesem....
W końcu się zmobilizowałam, i zamówiłam metki :)
... nie porażają projektem... są proste i czytelne, takie jak lubię :)

 Ceny metek może nie są duże, ale zazwyczaj trzeba zamawiać hurtem, tzn od 2 000 i więcej ...Udało mi się znaleźć firmę produkującą metki już od 20 sztuk, tylko że nie robią innych wzorów, niż własne. I można wybierać i projektować owszem, tylko wśród tego co już jest. Zatem właśnie dlatego zdecydowałam się na zwykłą prostą i czytelną metkę :)

 Średnio podoba mi się również fakt, że metki są na satynie, czy też na jakimś nylonie... wolałabym bawełniane, no ale cóż. Na początek jest.

 Mam swoje :) teraz śmiało mogę powiedzieć "to moje" :D

.... i w przyszłości na metkę dodam adres blogowy, sądzicie że to dobry pomysł ?

I na koniec aranżacja Mani ... z jej ulubionymi kredkami ;)

Miłego dnia !

Palma Niedzielna

Tak pomyślałam, że przydałby się mały przerywnik, bo ciągle o tej dresówce piszę. Ostatnio nawet zabawek nie szyję, tylko ciągle dresówka i ubrania z niej wykonane. . .
Zatem, dziś Niedziela Palmowa, chcę Wam pokazać, co zrobiłam w związku z tym :)
W tym roku się uparłam by własnoręcznie wykonać palmę na Niedzielę Palmową, jakoś te kupcze, barwione cuda zupełnie do mnie nie przemawiają, i chociaż są naprawdę wymyślne i ładne, to ja takiej nie chcę. Zaczęłam się przygotowywać do tematu parę dni wcześniej. Spacerując z Manią zbierałyśmy rzeczy które nam się mogą przydać. Największy kłopot miałam ze zdobyciem wierzbowych witek, czy też bazi :) Wiosna tak szybko zaatakowała stolicę, że wszystkie już chyba przekwitły !!!!!
Zatem zaczęłam szukać w kwiaciarniach .... i znalazłam, małe niewydarzone, nieprzekwitnięte, delikatne bazie kotki :) Po targowaniu Pani sprzedała mi wiązkę za 2,50 :)
Mam wszystko, do roboty !

 

Bukszpan - podstawa każdej palmy :)

Zatem, Palma Niedzielna, bez farbowanych kłosów, i suszonych kwiatów, zwykła, naturalna, zrobiona z tego co znalazłam na spacerze z Manią. Taki był zamysł. Co by smutno nie było, dodałam kolorowe kokardki - Mani przypadły do gustu najbardziej.

mini szarawary z dresówki

To pokażę Wam coś jeszcze co niedawno uszyłam... Będę monotematyczna ;) jak już w temacie tej ekstra dresówki jesteśmy, to chcę zaprezentować spodnie szarawary lub alladynki - jak kto woli mówić, te słowa znaczą raczej to samo. W każdym razie mini szarawarki dla Mani. Bardzo je polubiła, jak już wcześniej pisałam dresówka da się lubić ;) Jak tylko przychodzi pora spaceru, Mania zaczyna się ubierać... znaczy próbuje sama to zrobić ;) Biegnie do swojej komody, gdzie w najniższej szufladzie leżą wszystkie spodnie, zazwyczaj ślicznie poukładane ... i wszystko wyrzuca, jak leci w poszukiwaniu swoich dresików :)
 Ech.... i znowu trzeba układać ;)

Szarawary w pasie i nogach mają ściągacz, w kolorystyce ciemnego melanżu, zatem nie cisną dziecka. Na początku miałam pewne wątpliwości, jak Mania będzie w nich chodzić, i czy niski krok nie będzie jej przeszkadzał w chodzeniu po schodach, czy na placu zabaw. Sama mam kilka takich par, i bardzo je lubię. Zrobiłam więc sprawdzian, ubierając Manię w nie na spacer, wyszło celująco. Są na luzie, nie przeszkadzają w chodzeniu, skakaniu, robieniu babek, kręceniu na karuzeli, ślizganiu i wspinaniu na ściance wspinaczkowej.... i pewnie jeszcze mogłabym wymieniać... W każdym razie możecie mi wierzyć, są super :)

I jak ?   ubrałybyście dziecko w coś takiego ? Co sądzicie ?

melanż - sukienka z dresówki

Nadrabiam :) Chcę Wam pokazać coś co zrobiłam już jakiś czas temu ...

***

Ostatnio w mojej szafie zdecydowanie rządzi dresówka ... wszystko z niej szyję... ale o tym powoli, tym razem chcę Wam pokazać moją sukienkę !

się kroi ...

Sukienka wyszła bardzo wygodna, chociaż przyznam była chwila irytacji... Wykrojenie i przyszycie rękawów to wcale nie jest prosta sprawa, dla laika takiego jak ja ... No cóż ... kto nie próbuje ten nie wie
Teraz już jest wszystko jaśniejsze:)

się skroiło :)

Warta uwagi, tym bardziej, że to pierwszy mój taki wyczyn :) Zrobiłam ją z początkiem wiosny, zatem już testowana, jest super, naprawdę jestem z niej bardzo zadowolona. I po raz kolejny powtórzę UWIELBIAM DRESÓWKĘ ! Ubrania z niej wykonane są wygodne, nie gniotą się, szybko schną... same zalety jak narazie. Oczywiście dresówka - dresówce nie równa ... Ja miałam szczęście trafić na dobrą, niegrubą i wdzięczną dresówkę :D

Jak Wam się widzi, sądzicie że dresówka może być "wyjściowa" tudzież "wizytowa" czy raczej tylko do "biegania" się nadaje ?